Ne Yaşıyorsam O

BU ARALAR BÖYLE...

2011-07-16T12:05:00.003+03:00

Hani böyle hayatın akışına kapılıp robot gibi yaşamalarımız vardır ya. Etrafında birşeyler oluyordur, dünya değişiyordur, çağ atlıyoruzdur falan ama sen önündeki işten, kafandakilerden başkasını düşünmüyorsundur. Kafanı meşgul eden şey seni tam karşında konuşan adamın ne dediğini anlamaktan bile alıkoyuyordur vs vs. İşte ben böyle oldum. Artık görmeyen duymayan sinirli yorgun unutkan bir insan olmuşum ben. Her dakika isyan moduna geçmeme rağmen ve aslında "isyan" kelimesinin altında yatan anlamın birşeyler yapmak, değiştirmek, çabalamak olmasına rağmen susup kabullenmeyi seçiyorum. Hani psikolojik olarak kendini tamir etme, "bak bu öyle değil böyle" deme durumu da yok. Bu dolup taşma - isyan etme - rahatlama kısır döngü içerisinde günlerim geçiyor ben de seyrediyorum.

Stresin insanın kişiliğini değiştirdiğini farkettim bir de. Hani bakıyorum da gülümsemeye bile üşeniyorum bildiğin... Bir de bu "uyuz insan" modeli ilgi bekliyor. İstiyor ki herkes gülsün onla muhabbet etsin gelip, "nen var" falan desin gerekiyorsa teselli etsin ve ya gazlasın ne biliyim motive etsin. Birşeyler yapsın herkes onun için... Empati kuramıyor, kim stresten bitkisel hayata girmek üzere olan bir insanın yanında olmak ister ki... Kendisi de istemez. Bir de hayal kırıklıkları yaşıyor bunun üzerine. Burada da bir kısır döngü oluşuyor sonra.

Ben anlamıyorum, ne olacak yani 1 ay sonra tezi vereceğim mesela, sonra? hadi diyelim geçtim sonra? Ya bu stresin yarattığı ruh hali gerçekten artık benim kişiliğim olduysa, ya artık hep böyle mutsuz mutsuz kafa dolu bir insan olursam falan... Geri dönüşüm var mıdır acaba?

Hep kafama takıyorum. Bu da bunalım dönemlerimin emo yazısı olsun. Bu yazıyı yazdım çünkü şu an beni boğan hissi muhtemelen okuduğum zaman da hatırlarım. O zaman derim işte "nerden nereye" diye. Kıymetini bilirim falan... 2 ay sonra şu sayfaya bir edit koyabilirsem "herşey yolunda =)" şeklinde benden kralı yok =)

ŞİFACI

2011-06-01T15:15:00.000+03:00

Ben bu aralar alternatif tıpa sardırmış durumdayım tam... Bir elimde zencefil bir elimde sarımsak antibiyotiklere karşı savaşımı sürdürürken hazır, tecrübelerimi de paylaşayım dedim. (Laf aramızda bizim kocakarı ilaçları şimdilik 1-0 geriden geliyor. Bu sabah itibariyle ilk golü kalemizde gördük)

Bu gördüğünüz sıcak kımıl kımıl havaya, hafiften tatlı tatlı esen bahar rüzgarlarına aldanmayınız. Aldanmayınız dedim! Öyle kutu kutu buzparmak yemek, "saçlarım güneşte de kurur" demek, yaz geldi yine avratlar cıbıl cıbıl moduna girmek yok. Benim gibi bünyesiz bünyeler kollayın kendinizi. Annemden tutun en kocaman prof.una kadar herkes bana "kendini kolla" deyip duruyor. "E kolluyoruz" desem de inandıramıyorum. Hastaysan suçlusun, sen yaptın, sen üşüttün, mikrobu sen yarattın bakışları kaçınılmaz. İlk olarak bu tepkilere hazırlıklı olalım atopik bünyeler.

Şimdi, atopik demişken; habire burnunuz mu akıyor zırt pırt grip mi oluyorsunuz işte bu tip insanların alerjisi olabiliyormuş. Vücuda gramlarca antibiyotik basmadan alerji ilaçlarıyla kurtulabiliyorlarmış. Bir nebze şanslısınız siz. Al ilacı unut gribi nezleyi hadi bakalım...

Peki ya diğerleri ne yapıcak? Ben ve benim gibi ne idüğü belirsizce her ay grip olan garibanlara bir çözüm yok mudur? Vardır elbet... Benim ısrarla denediğim (ve ne yazık ki bu hafta başarısız olduğum) yöntem parasetamol içmek. İsveç'te markette falan satılırdı ordan alıştım. Bildiğin theraflu işte bu semptomik tedavi. Ağrı eşiğini yükselt kafa rahat olsun. Meyve sebze ye vücut kendi kendine güçlensin öldürmeyen güçlendirir hesabı.. Ama bu hafta yemedi ateşim çıkınca mecburen doktora gittim. Parasetamolu bir yere kadar kullanmak iyi bence. (3-4 gün mesela) Toparladınsa eyvallah. Yoksa enfeksiyon azmış demektir. Ha bir de "grip mi oluyorum acaba?" evresi için " asprin plus c" var. Akşam iç sabaha evde koş öyle bir mucize bu da.. Hem de çok ucuz...

Evet ben alternatif tıp yazısı yazıyordum di mi?! Sermayenin kölesi oldum anında. Ey ahali, faranjit mi oldun, ses gitti, boğaz ağrıyor yanıyor.. vs vs... İşte şifalı çay tarifim:
Ne tarifi yaw çay işte demleyeceksin bir olayı yok. Git aktara, adaçayı, zencefil, çubuk tarçın al. Limonunu balını da koydun mu tamamdır. Sabahki ergen ve çatallaşmış sesinden eser kalmaz. Öksürüğün hafifler. Şiddetle tavsiye ederim.

Madde-2 olarak buğuseptili öneriyorum. Zararlı deseler de inanmıyorum pek. Bitkisel bir şey sonuçta. Bütün üst solunum yollarını açıyor beyinde okaliptus ağacı çıkmışcasına.. Biraz yakıyor bazen ama... Sinüzit problemi çekenlere iyi bir çözüm ara sıra yapıp olası bir sinüzit krizini önleyebilirsiniz.

Bir de aklıma gelen son tarifi yazayım bitsin. Bir keresinde yine ağır bir grip eşiğinde ve internetten kendime tanı koymaya çalışırken (evet zaytungdaki kız benim :)) bu tarifi görmüştüm. Çok iğrençti ama yaptım ve beni baya toparladı. 7-8 sarımsağı bütün bütün bir kavanoza atıp üzerine 1 limon sıktım ( kabuğuyla falan); üzerine 1 bardak kaynamış soğumuş su döktüm. Kapatıp ağzını bir beze sardım güneş görmesin diye. 2 gün sonra açıp her gece bir kaşık içtim. Hayatımda içtiğim en iğrenç şey olduğunu söyleyebilirim. Koku konusunu sorarsanız bana kalsa kokmuyordu ama bunu en iyi çevremdekiler bilir herhalde. Çok kibar adamlardı onlar da kimse sesini çıkarmamıştı :))) Neyse işte ben bu iğrenç şeyi içtim içtim bir gürbüzlük geldi bana. Tek elimle masa falan kaldırıyordum o sıralar. Sonra kokuyu kafama taktım içmedim. Hap gibi yutanlar da varmış sarımsağı kokmasın diye ama işte sarımsağı çiğnememiz gerekiyormuş. Başka türlü etki göstermezmiş benden söylemesi.

Bir de işten biri bana soğanı ısıra ısıra elma gibi ye dedi. Sonuç olarak alternatif tıpta kokmayan müthiş lezzetli bir çözüm bulamıyoruz gibi :D Zaten lezzetli olan herşey de zararlı nerdeyse... Zalım dünya... :)

HAYATLARA BİRAZ RENK LAZIM...

2011-05-28T13:19:00.003+03:00

Hele ki git gide daha bir soluyorsa...

ŞEN ŞEN ŞENLİKLER

2011-05-23T22:07:00.002+03:00

Hola!

Bir şenlik mevsimini daha açmış ve hatta kapatmak üzereyiz gençler. Daha öyle güzel bir şenlik ortamına giremediyseniz son fırsat olarak YTÜ'nün Davutpaşa dağlık arazisindeki şenliklerini kaçırmayın.

Alkolün yasak olduğu söylenen şenliklerimizde size sınırsız ayran ve şalgam suyu vaadediyoruz. Ama söz verin öyle ayranı falan fazla kaçırıp sağda solda sızmak yok. Ha bir de bakın bu sene, geçmiş yıllarda Yıldız Kampüsündeki gibi dip dibe oturup, milletin üstünden atlamak yok efendim geçerken herkesle muhabbet etme zorunluluğu falan da yok koskoca orman yayıl yayılabildiğin kadar. Benim Davutpaşa yıllarımda bir Davutpaşa sapığı söylentisi vardı doğruysa bu sene bayram edecektir zatı muhterem...

Neyse işte program da şöyleymiş:

23 Mayıs Pazartesi: 18.00 amatör grup, 19.00 OZAN ÜNLÜ, 20.00 TNK, 22.00 DUMAN
24 Mayıs Salı: 18.00 amatör grup, 19.00 EFSUN, 20.00 CAN BONOMO, 22.00 ATHENA
25 Mayıs Çarşamba: 18.00 amatör grup, 19.00 PAL STATION DJ HOURS, 20.00 DJ KAAN GÖKMAN, 22.00 SHANTEL
26 Mayıs Perşembe: 18.00 amatör grup; 19.00 amatör grup, 20.00 AYADE-İ LÜPRİZ, 22.00 AHIRKAPI ROMAN ORKESTRASI
27 Mayıs Cuma: 18.00 amatör grup, 19.00 NEVA, 20.00 JUKEBOX, 22.00 HANDE YENER

Ben de işten güçten Cuma günü uğrayabilcem. Sırf bakıcam yani Davutpaşa'da şenlik nasıl oluyormuş diye başka bir amacım yok... Hande'yle falan de pek aram yok zaten...

Neyse işte varsa bileniniz Davutpaşa'da bir Tekel bayii adresi verin bana da içeri zulayla giremezsek takılırız artık :D

Festival İstanbul

2011-05-01T14:19:00.000+03:00

Bu yaz süper geçecek... Konsere doyacağız kısmetse :) "İnsanoğlu yazın İstanbul'da ne yapar ?" sorusuna cevap aldığım için mutluyum. Yatıcaz kalkıcaz konsere gidicez gibi görünüyor :D

İlk bomba Bon Jovi ile patladı. (Akılda direk How I met your mother bölümleri) Harika oldu ama lanet olsun ki Efes Pilsen'in One Love'ı ile çakışıyor. Organizasyonu yapanlar nasıl dikkat etmemişler akıl almıyor. Manic Street Preachers ile Bon Jovi arasında seçim yapmak zorunda kalmak saçma oldu... Bon Jovi TT Arena'da One Love Santral'de...

Aaaa unuttum ondan çok çok önce Bilind Guardian açıklandı. Hatta 4 mayısta konser... Şöyle birkaç bin kişi Bard's song söylese hep bir ağızdan... Eminim harika geçecektir konserleri. Yeni albümlerini de çok tutmuştum zaten ( özellikle şunu) ama lanet olası tez sebepli Gİ-DE-Mİ-YORUM. Gidenlere iyi eğlenceler. Pelerinleri hazırlayın :D

Sonra yıllar sonra, Rockn Coke açıklandı. Hem de çocukluğumda aşık olduğum adamın grubunu getirerek... Fred geliyor hala inanamıyorum ya :) Yaşlanmıştır gerçi ama ben de 15 yaşında değilim en nihayetinde :D :D :D Rockn Coke konusunda çevremdekilerin genel yaklaşımı " bu yaştan sonra çadır falan kuramam ben" şeklinde olduğu için o da "to do list"te bekliyor bakalım... Ama Fred yaa... hadi onu geçtim Travis var Moby var Motorhead var... Sanırım tek başıma da olsa gidip görücem şu adamları yakından :D Yer olarak yine Büyükçekmece taraflarıymış... Uzun bir aradan sonra adam gibi rockn coke olduğu için gidilmesi gerekir bence ;)

Çılgın Abla Amy Winehouse geliyor. Harika ses öte sahne performansı geliyor. Yine zayıf bir organizasyonla Sonisphere'in üzerine geliyor. (20 haziran) Bir günde yarattığımız pisliği nasıl temizleyecekler ki dağıtıcaz ortalığı yani :P 1 hafta sonraya koyabilselerdi konseri bu da banko olurdu. Rehabilitasyondan sonra Amy abladaki değişimi görürdük :)

Judas Priest ve Whitesnake herhalde bu senenin en ağır konseri olacak. (10 Temmuz) Bu adamları son kez izleme şansını kaçırmamak lazım. Bir de yanına Pentagramı koymuşlar çok şahane olmuş.

James Blunt'ından Elton John'a Tiesto'dan Roxette'e oldukça hareketli bir yaz bizi bekliyor. En güzelini de en sona sakladım. Tabi ki Sonisphere ile Iron Maiden ve ayrı bir hastası olduğum In Flames'i izlemek mükemmel olacak. (hele ki take this life performansını) Alice Cooper ve Slipknot ile de iyi coşarız yani (Psychosocial da çalsın tabi) 19 Haziran'a az kaldı geri sayım başladı :D

Bu arada son notum bilen bilir çok sağlam bir dj geliyor. Armin Van Buuren geliyor. Merak eden şurdan dinlesin. Adam efsane bir DJ olduğu için elektronik müzik sevenlerin kaçırmaması gerekir diyorum. ;)

Hadi bakalım. Keyifli bir yaz dilerim İstanbul'da olacaklara...

Ihlamur Kasrı

2011-02-06T22:07:00.001+02:00

"Bir av köşküm olsa bi köşesinde saatlerce otursam"

Gezi yazısı yazmayalı uzun zaman olmuştu ben de hemen bir malzeme bulup bişeyler karaladım.. Özlemişim baya... :) Karşısınızda Beşiktaş'ın gizli cenneti: Ihlamur Kasrı.

Ihlamur Kasrı'na daha önce gitmemiş olanlar ve ya gidip de unutmuş olanlar, hazır havalar güzelken bir uğrayın bence... Ne olduğu belirsiz bir mevsimi yaşadığımız bu günlerde bahar özlemiyle beraber doğa özleminizi de giderebileceğiniz bir yer burası çünkü. Tavus kuşları, yavru tavşanlar, kediler, tavuklar derken Beşiktaş'ın ortasında bir çiftlikle karşılaşacaksınız, şaşırmayın. Hem de tavus kuşu neredeyse elinizden yem yiyecek ve ya tavşanlar kucağınızda uyuyacak kadar evciller :)

Ihlamur Kasrı'nın mevsimi bahar. Baharda çiçekler açtığında, manolya kokuları gül kokularına karıştığında, hele ki bir de güneş içinizi ısıtıyorsa keyfine doyum olmuyor. Havalar sıcak olduğunda bahçede ağaçların altında bu güzelliğin keyfini çıkarıyorsunuz. Havalar soğukken ise eskiden padişahın hizmetçilerinin kaldığı 2 katlı, her köşesi tarih kokan binada türk kahvesi içmek ayrı bir keyif oluyor. Perdeler, işlemeli tavanlar aynalar derken Hürrem sultan ve ya Kanuni havasına girmeniz çok olası :)

Hep cafelerden bahsettim asıl meseleyle ilgili de iki kelam etmek lazım. Padişah Abdülmecit'in av köşkü olarak yaptırdığı köşkü gezmenizi şiddetle tavsiye ederim. Zaten öğrenci bileti 1 TL. Ha şimdi tavsiye ettim diye çok bişey beklemeyin. 3-5 oda göreceksiniz topu topu ama yine mobilyalara işlemelere padişaha gönderilmiş hediyelere bittim ben. Gelmişken görmek lazım diye düşünüyorum. Bir de bahçenin her köşesinde fotoğraf çekilin.Bitkileri inceleyin, banklara oturun, kuşları dinleyin falan...

Hergün biraz daha "hormonsuz domates yetiştirecek adam" oluyorum. :)

HORMONSUZ DOMATES

2011-02-03T22:29:00.001+02:00

Kahretsin gençler,

Kopup gidesim var (Karadeniz turu falan yapmak istyiorum o derece) sonra bizim Uçmakdere taraflarına gidip piknik yapmak istiyorum. Eskiden Tatilya vardı ya o da kapandı yıllar önce, AVM oldu sanki hiç yokmuş gibi... olsaydı da üst üste alaboraya binme rekoru kırsaydık...
Ne biliyim ya, Edirneye gidip ciğer, Bursa'ya gidip iskender yemek istiyorum.
Kayak mevsimi de geldi aslında Uludağa çıkıp leğen üstünde kaysam ya :D
Ya da bahar olsa, köylere gitsem... Ağaçlık yemyeşil 10-15 haneli köyler olur ya, teyzeler kendi ekmeğini peynirini yaparlar. Çocuklar kuzulara sarılıp uyurlar... Orası işte...
Bizde de göçmen kuşların göç yolları bilinse, kuş dinlemeye gitsek bir yerlere...

BOĞULDUM...

İnsanoğlu çalışma hayatına nasıl uyum sağlıyor şaşıp kalıyorum. Kafese konulmuş serçe gibi gözüm hep dışarda benim. Bu psikoloji niye böyle acep? İnsanlar çok normal karşılıyor halbuki...

O değil de, ben tam hormonsuz domates yetiştircek adammışım... :) Özet geçtim işte :)

Yeni

2010-12-05T14:22:00.002+02:00

Uzun zamandır bloga birşey yazmamanın vican azabı içerisinde harekere geçmeye karar verdim. Şu an yazımı İspanyolca kursumu ekerek yazıyorum =) Üzgünüm Mark, hava çok soğuk ve hiç modda değilim =P

Türkiye'ye uyum sürecini geçerek iş hayatı ve tez uyum süreciyle boğuşmaya başlamış bulunuyorum. Dipteyim sondayım depresyondayım gençler... Akşam 7de eve varmakla tezi tez elden verme hayallerinin aynı cümlede kullanılması bile abes dururken çabalamanın nasıl birşey olduğunu siz düşünün. Buradan yüksek lisans yapanlara duyurulur: Tezinizi bitirmeden işe girmeyin. =)

Son tez görüşmemi "olmamış"lar ve "biraz geliştir"ler arasında tamamladım. Sıradan bir PID ve ya kutup atama ile işten sıyrılabilecekken rüzgar türbinlerinin modellenmesi ve kontrolü gibi kazık bir konuyu neden seçtim o da benim şanssızlığım napalım, başa geldi çekilecek...

Aktivite konusuna gelirsek Beşiktaş'ın harika imkanlarını sonuna kadar kullanıyorum elbette. Evime iki adım ötede cafe - pub tarzı mekanların olması çok büyük şans ama eve yorgun argın geldiğinizde içinizden ne kadar geliyor asıl mesele o. Ben gelse de gelmese de zorlayıp afterwork etkinliklerini takip ediyorum ama ertesi gün katmer katmer çıkıyor acısı. İşin güzel tarafı gözlerim açıkken uyumak ve verilen işi deadline'dan önce bitirmemek gibi stratejik şeyleri yavaş yavaş öğreniyorum.=P Bence bunlar yapılan işi öğrenmekten bile kritik şeyler =) Hırslı yapıdaki insanlara (bknz. ben) çok zor gelebilir herşeyi hemen öğrenmek için kendinizi paralayabilirsiniz ama zaten sistem sizi yeterince yavaşlatıyor. Hiçbir zaman herşeyi hemen öğrenmenize imkan tanımıyor. O zaman çatlamak yerine rahat olmak gerekiyor işte. Akademik projeler gibi değil kesinlikle.

Akademik hayatımda hiçbir şeyin sonu yoktu. Bilgi sonsuzdu sınırsızdı. Bir proje üzerinde çalışırken zilyon tane alt konuya dallanmak onları öğrenmeye çalışırken yine onlarca alt konuyla karşılaşmak ve en sonunda "eeh yeter be bu teoremi de ispatlamıyorum varsayıyorum" diyip işi içinden çıkmak çok normal bir durumdu. Şimdi ise herşey çok sistematik ve bilmen gereken şeyler veriliyor. Fazlası içinse "daha sora öğreneceksin nasıl olsa" deniliyor. Ne garip..

Yeni hayatım hiç alışık olmadığım şeylerle dolu. Sabah 6da kalkmak, yeni insanlar, "direktör ,takım lideri" gibi kavramlar, insanlardaki "çok çalışıyormuş" izlenimi verme çabası, anlamadığım elektronik bir Türkçe, gergin mailler, yüzüne gülüp toplantıda değişen insanlar... Arkadaşlarımdan hep dinlediğim, teorik eğitimini aldığım dersin uygulamasını görüyorum şu an =) Çok şükür ki henüz çok fazla içine çekilmiş değilim ve hiçbir kötü davranışa denk gelmedim hatta departman olarak belki bunlara en az maruz kalacak insanlardanım ama iş arkadaşlarımdan dinlediğim üç beş önemsiz olay bile gözümü fazlasıyla korkutmaya yetti, bakalım nasıl olacak. Beni hanımefendi çizgimden çıkaracak olaylar gelecek mi başıma =P

Şimdilik böyle, bu haftaki tez görüşmemden sonra bir kutlama yapacağım artık. =) İlk yorum yapanın ilk birası benden =P

Paris

2010-09-22T17:11:00.001+03:00

Aslında Paris ile ilgili ne yazsam nerden başlasam diye çok düşündüm. Ondan belki böyle sonlara kaldı. Yazacak tonla şey var ama toparlamak çok zor üstünden zaman geçince. Yine de bir gayret ettim. Başlıyorum.

Yazılarıma başlarken ilk yaptığım şey fotoğraf albümümü gözden geçirip bende en büyük heyecanı yaratan fotoğrafın çekildiği yerden başlamak olurdu hep. Ama Paris’i düşününce bunu yapamıyorum nedense. Bakıyorum da öyle homojen dağılmış ki duygularım, “Tamam Paris budur” deyip başlayabileceğim bir nokta yok.

Bir kere şehir çok güzel arkadaşlar. Bahsettiğim, turistik yerler Eyfel kulesi saray vs değil. Şehrin kendisi çok güzel. Adım başı karşınıza çıkan heykeller, binaların gotik havası, geniş caddeleri köşe barları cafeleri güzel olan bunlar bir kere. Açıkçası umrumda değildi Eyfel’i şusu busu... Ben sokaklarında yürümeyi çok sevdim. Metrolarındaki müzisyenleri cadde ortasındaki ressamlarını çok sevdim. Buram buram sanat kokmasını insanlarındaki o entellektüel havayı sevdim. Bir de kırmızıyı... Herhalde Paris’in bir rengi olsa kırmızı olurdu. Cafe’lerdeki loş ışık ve mumlar ile mükemmel bir uyum içerisindeydi kırmızı... Çok sevdim ya...

Bu sefer bir gezi yazısı yazmıyorum. Çünkü herkes biliyor herşeyini Paris’in. Eyfel denen metal yığınına çıkıyorsunuz. Louvre müzesini geziyor ve Da Vinci Code’u yad ediyorsunuz. Sarayı şatosu harmoni bahçeleri, Moulin Rouge’u, D’orsay gibi onlarca müze falan görüyorsunuz. Notre Dame katedralini keşfedip, üniversitesine gidiyor, Champs Elysees’de falan yürüyorsunuz. Tabiki hepsi ayrı ayrı pek şahane. Zaten hepsinin bu kadar güzel olmasından belki Paris bu kadar çok seviliyor. Ama... Aması var işte. Bu sefer birazcık insan yazıyorum. Birazcık cadde yazıyorum. Biraz da yemek =)

Metrosuyla eğlenin Paris’in. Alın günlük biletinizi bir başından bir başına gezin durun. Metro sanatçıları ruhunuzu doyursun bir güzel. Sonra acıkınca krepten yana kullanın tercih hakkınızı. İsveç’te yaşadığım ekmek özlemini Paris’teki bagetlerle güzelce giderdim mutluydum valla. Türk semti de var. İnanmazsınız işkembe çorbacısı var Paris’te =) Yemek sıkıntısı yok kesinlikle.

Sonra oturun Sen nehrinin civarına kahvenizi için şarabınızı için insanları izleyin. Herkesin gülümsediği bir şehir burası. Fransız milliyetçiliği ve ya kabalığına denk gelmediğim için mi bilinmez ben çok sevdim insanlarını. Modernlikle harmanlanmış zerafet vardı hepsinde...

Hayatımda kendimi çok çok eksik hissettiğim sayılı anlardan birini yaşadım ben Paris’te. Hep bu anımla hatırlayacağım bu şehri... Louvre müzesini gezerken, sınırlı sanat bilgimle tablolara bakıp “güzelmiş” diye geçerken bir çocuk kalabalığı dikkatimi çekti. 6-7 yaşlarında çocuklar mini mini halleriyle el ele tutuşmuş dünyanın en meşhur müzelerinden birini geziyorlardı. Her tablonun önünde durup yerlere oturuyor, öğretmenlerinin tablo hakkında verdiği bilgileri merakla dinliyorlardı. İşte o zaman ilk müze deneyimimi hatırlamaya çalıştım. Sanırım Tekirdağ’daki küçük müzelerden biriydi aklımda hiç yer etmemişti. Sonra ister istemez üzüldüm. Canım sıkıldı. Yanlarından geçerken sadece yapılış tarihi ve ressamını öğrenebildiğim tabloları 6-7 yaşındaki çocuklar hatim ediyordu. Sonra biz neden sanat yapamadığımızın neden geri kaldığımızın tartışmalarını yapıyorduk saatlerce. Televizyon programlarına çıkıp “eğitim şart” diyerek konuyu kapatıyorduk. Ben o zaman gördüm ki yok ya olmayacak. Bizim o seviyeyi yakalamamız çok zor. Kendimi de dahil ederek söylüyorum eğitim öğretim hayatımızda geldiğimiz noktayla falan alakası yok bunun. Bu bir süregelmişlik belki bir kültür anlayışı. Beni annem babam kaç tane müzeye götürdü ki başkalarının ki götürsün. Ve ya ÖSS’ye hazırlanmaktan resim yapabildim mi, sanat tarihini araştırabildim mi kocaman bir hayır. Kimse elimi kolumu bağlamadı elbette istesem ben de öğrenebilirdim ama içinde bulunduğunuz çevre böyleyse siz de zayıflık gösterip kolay yolu seçiyor ve uyum sağlayıveriyorsunuz işte.

Arkadaşlarımla çok tartıştım. Ulaştığımız en geçerli sonuç şu oldu: Ben böyleydim ama belki de çocuğum böyle olmayacak ve onun çocuğu da daha iyi olacak. Sonuç olarak bir şekilde gelecek nesiller o seviyeyi yakalayacak. Tabi bu esnada Avrupa da boş durmayacak ama şimdilik bardağın dolu tarafını görüyorum.

Paris’te bir rüya yaşıyorsunuz. Özleniyor bir şekilde... Bendeki biraz buruk bir özlem oluyor. Sırf bu yüzden korkuyorum bir daha gitmeye. Gidip tekrar kendime acırım diye...

Venedik

2010-09-22T00:14:00.001+03:00

Gidenler görenler Venedik için “Temple of Love” demişler... Az demişler. Biz bu aşık olunacak şehri iki kız kaybola kaybola, karış karış gezdik. Çok da eğlendik.

Erasmusun en büyük sponsoru Ryanair bizi Venedik’e bir saat mesafedeki Treviso’da bıraktı. Ordan Venedik otobüs garına herhangi bir shuttle’la rahatça varıyorsunuz ama asıl dert bundan sonra başlıyor diyebilirim. Bir “su şehri” mevzu bahis. Otobüs, taksi , metro tarzı ulaşım araçlarını unutun. Aklınıza gelebilecek her türlü public araç küçük botlar olarak tasarlanmış. Taksiler, ambulanslar, polis araçları hepsi denizi kullanmak zorunda çünkü bu şahane şehirin sokaklarında iki insan yanyana anca yürüyebiliyor. Vapurla hostele varmaya çalışırken edindiğimiz Avrupa terbiyesi gereği bilet almak gibi bir ahmaklık yaptık. Gideceklere burdan sesleniyorum. BİLETE PARA ÖDEMEYİN KONTROL YOK =) veya bizim gibi bir kere bilet alın ve günlerce kullanın =)

Gitmeden önce araştırma yapmak, harita kullanmak gibi uğraşlara girmeyin. Eğer iki gününüz varsa Venedik’i baştan sona karış karış gezebilirsiniz. Harita konusuna gelirsek, hiç gerek yok zaten o daracık sokaklarda harita kullanmak tamamen vakit kaybı. Sokaklardaki tabelaları takip ederek her yere kolaylıkla ulaşabilirsiniz.

Venedik hakkında aklımda en fazla yer eden şey rengarenk binaları ve Fransız tipi balkonlardan ve ya pencerelerden sarkan pembe çiçekleri. Eğer bir fotoğraf sanatçısı olsaydım Venedik’ten günlerce çıkmazdım herhalde. Her sokağı her köşesi ayrı bir güzellik. Kaybola kaybola karşınıza çıkan güzelliklere inanamıyorsunuz. Hele ki benim gibi eski tip ev,çiçek ve deniz delisiyseniz keyif alacağınız garanti.

Venedik’in sembolü Gondol turu yapılacaklar listesinde ilk sırayı çekmekte ama ilk gördüğünüz gondola atlamayın pazarlık yapın. Etrafta dolanıp gondolcuları psikolojik olarak rahatsız edin. Bizim gibi çulsuzsanız bir kaç kişi daha bulup Gondol’u paylaşın ama dikkat denizden korkan teyzeler tüm tur boyunca elinizi tutup size ayrı bir romantizm yaşatabilir =) Sevgiliyle gidilip arya dinlemek, ağır ağır dar kanallarda gezinip manzaranın tadını çıkarmak apayrı bir lezzet olacaktır elbette...

Grand Canal denilen büyük kanal boyunca uzanan onlarca bina, saray ve tarihi yapılar Venedik’in zarif dokusunu en yoğun yaşandığın yer belki de ama biz Venedik sokaklarını aşındırırken karşımıza çıkacaklardan devam edelim. İlk olarak Rialto Köprüsü’ndan söz edelim. Bu köprü Grand Canal üzerindeki en eski köprü (1400ler) Büyük gemilerin geçmesi için açılır kapanır özelliğe sahip. Üzerinde ve çevresindeki turistik dükkanlar ile her daim canlı, kıpır kıpır, insan dolu ve süper bir manzarası var.

St Marco meydanı ise şehrin en büyük meydanı. Şehrin en şaşalı binası Dükler Sarayı ile beraber Venedik’in sembolü olan bronz heykel ve St Marco Klisesi de burda. Yer yer su basması tehlikesi bulunuyor paçalarınızı sıvamaya hazırlıklı olun. Bir de sanırım şehrin en kalabalık yeri. Onlarca turist kafilesi arasında kaybolmak çok kolay el ele tutuşun =)

Dükler Sarayı gotik yapısıyla beni benden aldı. Eskiden dükler şehri burdan yönetirmiş. Hatta sarayın bir kısmı hapishane olarak da kullanılmış. İçini gezmediğim için fresk resimler hakkında bişey diyemiyorum ama dışı bile yetti bana.

St Marco klisesi hakkında söyleyebileceğim yegane şey çok beyaz ve çok güzel. Aynı zamanda müzesi de var Suriye ve Türkiye’den kaçırılan eserlerin sergilendiği söylenmekte =) Kubbeleriyle aslında biraz da cami havası var. Sentez olmuş biraz.

Dükler Sarayının civarında gözünüze çarpan köprü Hasret Köprüsü olarak adlandırılıyor. Adını (hapishane ile saray arasında yer aldığından) mahkumların Venedik’e özleminden alıyor.

Bu en bilindik yerler dışında saat kuleleri, çeşmeleri, St Paulo meydanı,rengarenk evleri, her sokakta ayrı bir güzelliği var Venedik’in. Özellikle ışıklandırmaya bittim. Sokaklar yer yer karanlık olsa da görülmesi gereken bir binayı ve ya bir köprüyü çok güzel ışıklandırmışlar. Şehri geceleri masalsı bir havaya büründürüyor bu detay. Gece demişken gece hayatı da oldukça hareketli. İrili ufaklı barlarda eğlenenler sokak ortalarında Limoncello shot yapanlar ile saat 2’ye kadar heryer cıvıl cıvıl. Ama nedense 2’den sonra bir ölüm sessizliği oluyor. Herkes dağılıveriyor. Belki turistlerin yaş ortalamasının 40 civarı olmasından bu böyledir =) Balayı çiftleri ve bizim gibi öğrenciler ve gençler de var ama bize mi öyle denk geldi bilmem her yer teyze amca kaynıyordu =)

Venedik’te yaşanacak en büyük problem süpermarket olabilir. Restoranlar ve cafe’ler, mevzu bahis İtalya ve en turistik şehirlerinden biri olan Venedik olunca oldukça tuzlu. Uzun süre kalacak olanların yardımına koşabilecek bu süpermarketler ne yazık ki koskoca şehirde sadece iki tane. Oteller ve hostellerin merkez ve ya old city tarafında olduğu düşünülürse bir tane. Sora sora bulunuyor ama zaman alıyor. Yılmayın arayın. Yoksa dişinizin kavuğuna yetmeyecek bir Margarita’ya 3 euro verebilirsiniz =) Herşeye rağmen bir kere de olsa İtalyan mutfağının tadını çıkarmanız önerilir. Deniz mahsüllü makarna, pizza veya değişik soslu et yemekleri denemeye değer. Mutfak olarak bize yakın buldum, çok da sevdim.

Kanal kenarındaki cafelere oturup bir kahve içmek ve manzaranın tadını çıkarmak da yapılması gerekenlerden. Geldiğim ilk andan itibaren hayalini kurdum ama kahve içecek bir yer bulmak çok zordu. Venedik esnafından nezaket falan beklemeyin. “Akşam yemeği, öğle yemeği zamanı” diyerek sizi geri çevirebilirler veya en dandik masayı gösterebilirler. Tuvalet kullanmak istediğinizde “Bir şeyler içmeniz lazım” diyebilirler. Biraz uyuzlar kısacası.

İşte böyleydi Venedik... Sokaklarında kaybolmak, bir baştan bir başa vapur turları, gondol sefası , evleri hastası olduğum pembe çiçekleriyle çok görülesiydi. Bir dahaki gidişimde (gidebilirsem) umarım bana seranat yapan biri olur yanımda ama Gondolcu değil =))))

Barca Barca Baaarca !!

2010-08-25T15:36:00.002+03:00

Merhaba sevgili takipçilerim,

Sıcaklar, yaz ve erken gelen ramazanın tatil kavramını alabora etmesi sebebiyle bugünkü menümüzü Akdeniz tadlarıyla renklendirmeye karar vermiş bulunmaktayım. Kimsenin gitmediği,gidip de göremediği,görüp de bilemediği yerde, Barcelona’dayız..

Sizde neler çağrıştırıyor bilmiyorum ama benim için genel olarak İspanya kumsal, deniz, hatta Akdeniz ve dans demekti gidip görmeden önce. Amma velakin gidip görünce, o harika mimari, geniş caddeler ve bahçeler size salt bu tatlardan ibaret olmadığını altında korkunç bir tarih ve görsellik yattığını gösteriyor.

İlk durağımız Barcelona’dan kısaca bahsedelim. Barcelona Katalunya özerk bölgesinin başkenti ve İspanya’nın ikinci büyük kenti olmakla beraber Gaudi’nin şehri olmakla ünlenmiş. Gaudi amca etkisinde olduğu modernizim akımıyla yer yer insan kemiklerinden yer yer okyanustan, doğadan herşeyden ilham almış ve kesinlikle çok farklı ve şahaser niteliğinde yapılar ortaya çıkarmış. Bu eserlere daha sonra dönücem. Öncelikle indiniz Barcelona’ya ilk ne yapacaksınız bunu konuşalım. Tabiki en meşhur caddeleri La Rambla’da yürüyeceksiniz.. Büyük meydanlarından Barcelona limanına kadar uzanan bu caddede her türlü eğlenceyi bulabilirsiniz. Ressamından hokkabazından tutun dansçısına heykel adamlarına kadar.. Barcelona’nın en şen şakrak caddesi diyebilirim. Aynı zamanda sağlı sollu cafe ve restoranları ara sokaklarda da pub ortamıyla sabahın köründen gecenin bir yarısına kadar hep insan kaynar. Kısacası Barca’nın kalbi burda atar.

La Rambla’da yürüdünüz karnınız acıktı ne yemeliyiz... İşte tam bu noktada Akdeniz kültürü devreye girer. İsterseniz meyve sebze pazarına girip harika bir meyve tabağı yaptırın isterseniz deniz mahsüllerine dalın. Eğer benim gibi denizden babanız çıksa yiyenlerdenseniz Barcelona’da beğenmeyeceğiniz bir yemek olduğunu zannetmiyorum . Tapas denilen meze tabakları çok meşhur. Balık ve deniz mahsülleri İspanyol mutfağının büyük bir kısmını oluşturuyor zaten. Ben deniz mahsüllerini içeren İspanyol pilavı Paelle’yı çok şahane buldum. Yanına da meyveli şarap Sangria daha ne istenir ki =)

Gaudi’ye tekrar dönmek gerekirse, mimarın en büyük eseri La Sagrada Familia Kilisesi. Kilise dedik ama aklınıza filmlerden aşina olduğumuz klasik karanlık yapılar gelmesin. Bu apayrı bişey ki Gaudi’nin ömrü yetmemiş tamamlamaya. Hala “bitmeyen kilise” olarak varlığını sürdürmekte. Kilisenin her yakasına farklı anlamlar yükleyen seramik mozaik yapılar semboller taşlar var. Öyle bir şey ki dümdüz çıkan bir kolon ve ya sembolsüz taşsız bir yüzey bulmanız imkansız. Kilisede herşey o kadar asimetrik ve kavisli ki kumdan yapılan kalelere benziyor.

Park Guell de en az La Sagrada Familia kadar görülmesi gereken bir yer. Temiz hava, palmiyeler ve yeşilin en güzelini barındırırken parktaki herşeyin sonradan suni olarak yapılmış olmasına inanamıyorsunuz. İçerisinde seramikten çeşmeler duvarlar da rengaren bir hava katıyor parka. Gaudi’nin inşa ettiği ve bir süre yaşadığı evi de müze haline getirilmiş.

Gaudi’nin teknolojik gelişmelerden ( telefon ve elektrik hatlarından vs) esinlenerek yaptığı söylenilen Casa Mila (La Padrera) ve şekerden yapılmışcasına renkli, masallardan fırlamış Casa Battlo apartmanı yürürken karşınıza çıkacak güzelliklerden. Şehrin diğer meşhur sanatçısı Picasso'nun Müzesi de dehşet kuyruklara dayanabilenleri bekliyor.

Tabi denizini ve plajlarını es geçmek olmaz. Ben gittiğimde mevsimi değildi ama yine de tertemiz kumsalları görünce koşup atlayasım geldi denize (ki atladım biraz =)) Liman tarafındaki alışveriş merkezinin önünde uzanıp güneşlenmek, palmiye ağaçları deniz kum herşeyiyle tam bir deniz kenti Barcelona.

Bir de sona yaklaşmışken kesinlikle ve kesinlikle görülmesi gereken yeri açıklıyorum: Barcelona Sarayı=))) ben böyle bir yapı görmedim arkadaş öyle büyük öyle büyüleyici bir güzellik bir de üstüne su gösterisi yapmışlar havuzda, kopmuş gitmiş... Aklımın sınırlarını zorladı mahvetti beni =))

Son olarak, tabiki Nou Camp gibi bir stat görülmeli. Mümkünse maça gidilmeli ne de olsa “ Més que un club” Barca=)) Barcelona da öyle zaten. Gördüğüm en güzel şehir... O kadar turist çekmesine hiç şaşırmadım. Bir numara oldu bende hakkıyla...

YANİ...

2010-08-22T00:23:00.000+03:00

"Bir insan evladı bu kadar biriktirebilir mi?"

Evet lanet olsun ki biriktirebiliyor.. En son nisan ayında yazmışım ve muhabbet Barca'da kalmış. Onun üzerine Paris'ler Venedik'ler görüldü, anneyle kocaman bir eurotrip yapıldı. Üstüne İsveç'ten pıl ve pırtılar toplanıp dönüldü... Günlerce gözler çeşme oldu, Türkiye'ye adaptasyon sorunu iliklere kadar hissedildi...

Çok zor günler geçirdim ey dostlar =) Çok sıkıldım çok yoruldum. Bitmesin bu macera istedim.. Bitenin önüne geçilmiyormuş...

Sanırım canlı tutmanın o güzellikleri tekrar tekrar yaşamanın tek yolu yazmaktan geçiyor (şimdilik) görünürde bir Avrupa Amerika seyahati yok. Darısı doktoraya diyoruz. O zaman ne yapıyoruz, hazır ramazan mode on iken boş vakitlerde edebiyat parçalıyoruz. Şimdi bunu yazarım bir 3 ay daha yazmam allah bilir. :P

Kısa kısa da olsa döktürcem. Şu İspanya turunu çok yazasım var ama kafamı toplamam lazım. Unutulmaya yüz tutuyor böyle ya bak en komik anları falan unutur yazmazsam sonra gençler "şunu bunu da mı atladın" derlerse üzülücem...

Hala kalan hibemi ödemediler ve janti laptop hayallerim askıda bekliyor. Ayrıca öğrenim kredimin geri ödemesi geliyor önümüzdeki dönem. Kendimi 5 çocuklu bir ailenin reisi gibi korkunç bir yük altında hissediyorum. Borç yiğidin kamçısıdır ama dimi :))) sevmedim yine de... ı-ıh bana göre değil...

Tezime başladım önümüzdeki haftalarda hemen kocaman kocaman notları bitirip bilenlere danışmam lazım. Rüzgar santralleri için kontrol yöntemi yapcam belki harmonik ayıklarım belki birkaç tanesini bir arada scada'larım şu an elime ingiliz anahtarı verip "araba yap" deseler onu da yaparım. Öyle bir üretkenlik modundayım...

Yaptıkça tezden kupleler de sunayım dicem ama teknik blog olmasın ona ayrı bir blog açabilirim belki ÜŞEMEZSEM yine.. :))

Beni özleyin anacım

Biriktiriyorum

2010-04-26T19:17:00.000+03:00

Sağ ve salimim... çok pis de yazasım var ama bir tercih yapmam gerekiyordu ya proje ya blog ya re-exam ya blog ya hibe ya blogdu... ve seçimimi dersten yana yapıyorum... ayın 7sinden sonra yazıcam tüm İspanya - Riga - Milano, Stokholm ve öğrenci gemisi maceralarımı... Eyjafjallajokull'un katkısını ve uykusuzluğun sınırlarını, ayakta uyumanın konforunu... İngilizcenin Türklerin elinde ne kadar harika kullanılabilen bir dil olduğunu ve biriyle anlaşmak için ortak dile hiiç ihtiyacımızın olmadığını...

İşte bu bir "memleketimden insan manzaraları" yazısı olacak... 10 Türk, 4 ülke, 6 şehir... 11 günde devr-i alem..

Biriktiriyorum... Bekletiyorum... Unutmayacağım...

Budapeşte

2010-04-06T17:02:00.000+03:00

Budapeşte yazım biraz gecikti çünkü Paskalya kutlamaları için Stockholm’e gitmiştim. Kaldığımız yerden devam edelim: Orta avrupa turunun son durağı ve ikinci kez görme şansına eriştiğim Budapeşte...

Benim için başka bir İstanbul demek... Her köşesinde İstanbul’un ayrı bir semtini bulduğum insanları, koşuşturmacası sokaklarıyla bizden bir şehir aslında. Çok sıcak olduğu kadar baştan aşağı tarihe bulanmış bir halde.. Neredeyse tüm binaların eski ve savaş izleri taşıdığı bir şehirden bahsediyoruz. Herhangi bir sokakta yürüseniz bile bir tarihi eser geziyormuş hissine kapılıyorsunuz..

Tuna nehriyle Buda ve Pest diye iki yakaya ayrılmış. Nehir üzerinde bir sürü köprüleri var ama en güzeli Aslan heykelli zincirli köprüleri (Chain Bridge) olsa gerek. İkinci dünya savaşında yıkılmasına rağmen onarabilmişler, çok görkemli. Zaten Budapeşte’deki her heykel ,her yapı, her süsleme kocaman, etkileyici ve ayrıntısı bol yapılmış. O korkunç heykellerle dolu kalenin nasıl işgal edildiğini anlamıyorum. O yapılar bile benim korkmam için yeterli bir sebep J

Önceki gezimle de birleştirerek diyebilirim ki Budapeşte’deki Hero’s Meydanı görülmesi gereken yerlerin başında geliyor. Bu meydanda diğer ülkelerle savaşmış ünlü Macar krallarının heykelleri bulunmakta. Yapılar oldukça görkemli ve etkileyici. Şehrin harika manzarasını seyretmek için Liberity Statue’ya çıkılabilir. Bu heykel Macaristan’ın Nazi işgalinden kurtulması anısına dikilmiş. Hem heykeller hem manzara muhteşem. Buda kısmında Kraliyet sarayı ve Fisherman’in bulunduğu old city tadındaki alana teleferik ile çıkıyorsunuz. Kapalı olduğunda da tabana kuvvet :D Şehrin harika manzarasına bir de sarayın, Fisherman’in görkemi ekleniyor. Pest yakasındaki Parlemento binası, Opera binası ve yazmadığım daha onlarca tarihi yapıyla Budapeşteyi gezmek için belki 3 gün bile az..

Unutmadan, bir adaya gittik adı Margaret mıydı tam hatırlamıyorum. Hava güzelse harika bir yer. Bisiklet kiralayıp adayı gezebilir, çimlere yayılıp piknik yapabilir, güneşlenebilirsiniz. Hatta sahada futbol oynayın koşun hoplayın zıplayın baharın yazın tadını çıkarın öyle bir yerdi. Çok sevdim. Sonra İsveçe dönüp camdan karlara bakmak çok koydu cidden J

En meşhur yemekleri Gulash Soup dedikleri etli sebzeli bir çorba oldukça da lezzetli. Şehir Bratislava kadar ucuz olmasa bile pahalı da değil. Toplu taşıma son derece gelişmiş durumda. Toplu taşımayı doğru kullandığınız zaman 100 metre yürümeniz bile nerdeyse imkansız. Metroları ve tramvayları eskiydi ve biraz klostrofobi yaratıyordu ama önemli olan işlevi dedik J Gece hayatı da oldukça hareketli. Clubları barları sabaha kadar açık. Palinka’larından yapılan fresh bir kokteylleri vardı adını hatırlamıyorum ama çok tuttum. e zaten Palinka o bir de Unicum var içilesi.

Macar arkadaşlarımı tekrar görme heyecanıyla bu gidişimde Budapeşte’ye yeterli ilgiyi gösterememişim ki bu kadar beğendiğim bir şehirle ilgili yazacak başka birşey gelmiyor aklıma. Siz bu yazıyı bir 50 ile falan çarpın. Çok şey bekleyin Budapeşte’den... Hepsini de alırsınız...

Bratislava

2010-03-31T23:06:00.001+03:00

Bir Türk genci olarak diyebilirim ki her Türk hayatının bir evresinde Bratislava’yı görmelidir arkadaş! Neden demeyin Garlic Soup’ları bile bunun için başlı başına neden J Evet ben sırf yemek yemek için tekrar gidebilirim Bratislava’ya. Sanırım 2buçuk günde kapasitemin 10 katı kadar yedim ki bu da 25 günlük bir yemeğe falan tekabül ediyor. :P Abartmıyorum. Fiyatlar derseniz aynen Eurotrip filmindeki gibi kur farkından zengin olmalık J Biranın 2tl koskoca çorbalı yemekli içecekli menünün 6 tl olduğu bir başkent burası... Slovakya’nın başkenti Bratislava’ya hoş geldiniz.. J

Diğer Avrupa başkentlerine göre minik ama sevimli bir şehir Bratislava.Her yerini yürüyerek gezmek mümkün.Hava alanından şehire iki vasıtayla ulaştıktan sonra bir daha toplu taşımaya ihtiyacınız olmayacaktır ki olsa bile biletlerin 0.25 euro olduğu bir şehirdeyiz J Şehir merkezindeki Bratislava kalesine çıkıp manzarayı seyretmek yapılması gerekn ilk şeylerden biri bence. Heleki akşam vakti güneş tam batarken Tuna nehrinin ve şehrin manzarası çok güzel.

Kaleden sonra old town kısmında Micheal’s gate’den geçip, kilise ve diğer tarihi yapılarını görmek mümkün. Hatta yanlış hatırlamıyorsam tam da Micheal’s gate’in altında bazı başkentlerin Bratislava’ya uzaklığını gösteren bir çizelge mevcuttu. İstanbul’un adını görüp Stockholm’ü görmemek beni şaşırttı . Yoksa Slovaklar İsveçlileri sevmiyorlar mıydı :P Neden şaşırmadım acaba J

Tuna’nın üstünde iki adet köprüleri var(Daha başka köprüleri de vardır illaki ama ben bunları gördüm) Bir tanesi ‘Yeni Köprü’ ve üzerinde çok güzel bir cafe-restoran mevcut. Ben çıkmadım ama manzarasının süper olduğuna eminim. İkincisi de Apollo Köprüsü. Mimarisi ile şehire hoş bir hava katmış ışıklı janjanlı sevilesi...

Bir de old town dolaylarında karşısınıza ilginç ilginç heykeller çıkıyor. Banka eğilmiş Napolyon ve ya kanalizasyondan çıkan işçi (komik ama öyle J)ve ya duvarlardaki ajan heykelleri çok ilginçti.. Başkanlık sarayı, ters piramit ve belki bir kaç tane daha tarihi eser o kadar. Bratislava gerçekten küçük ve bir gün fazlasıyla yeterli gezmek için. Tabi gece hayatını dahil etmezsek.. O fazlasıyla hareketli.. Becherovka ve Fernet’in memleketinde alkol tabiki ucuz. Barların bir çoğunda sigara içme yasağı yok henüz. Slovak arkadaşıma sorduğumda “O yasa biraz zor geçer biz Slovakız” demişti J Diskoları da barları da çok güzeldi. Heleki Slovak Pub denen mekana kesin gidilmeli. Barda bira yanında cips ve ya çerez yemek yok onun yerine meşhur kuzu peynirlerini ve ya salyangozdan yaptıkları soslu garip şey yenebilir.(Çok da kötü değildi denedim :P) Yeri gelmişken Sarımsak çorbalarını asla unutamayacağım sanırım. Ekmek içerisinde servis ediliyor ve çok lezzettli. Bunun haricinde yine o meşhur peynirleriyle servis edilen makarna tarzı soslu bir yemekleri var gayet başarılı. Ayrıca Slovak kolası Kofola denenmesi gereken tatlardan. Daha az asitli ve daha az şekerli ama bitkisel otlu bişey. Sanki Jagermeister’in alkolsüzü gibi, ben beğendim ;)

Bratislava’da süper zaman geçirdim. 3 ay sonra kızlarla buluşmak harikaydı. Yine olsa yine giderim. Hatta exchange olmak için en harika yerlerden biri. Her ülkeye yakın ulaşım yemek ucuz ve hayat İsveç kadar sıkıcı değil. Turistik olarak çok bir değeri yok gibi görünse de bence görülmeye değer.

Viyana

2010-03-31T17:24:00.001+03:00

Orta Avrupa turu dönüşü trende geziden aklımda kalanları ölçüp tartarken farkettim ki sadece 6-7 saat geçirmeme rağmen Viyana hepsinin önüne geçmiş. O yüzden geri dönüşüm yazılarına da Viyana ile başlamaya karar verdim. İşte Viyana...

Bratislava'ya yolunuz düşerse trenle sadece 1 saat sürüyor.Bizim de aynen bu şekilde oldu ve Bratislava'yı gezdikten sonra günübirlik Viyana'yı görelim dedik. Tren yolculuğu esnasında tarlalar bahçeler ağaçlar bana memleketim Trakyayı çok anımsattı. son iki aydır baktığım heryerde Türkiye görme alışkanlığım şiddetlenerek devam ediyor. Kendimden ve ya kendi kültürümden birşeyler buldukça da mutlu oluyorum. Heleki İsveç’in aşırı katı ve sistematik yaşantısını tecrübe ettikten sonra daha sıcak daha insancıl şeyler ararken buluyorum kendimi. Yolda yere atılmış bir çikolata paketi gördüğüme bile sevinir oldum artık çünkü bunlar yaşam belirtisi sayılmaya başladı gözümde.. Gurbet ne yapacaksın :P

Viyana yolunda etkilendiğim ikinci şey rüzgar tribünü tarlaları oldu. Onlarca rüzgar tribünü temiz enerji üretirken ülkemdeki nükleer tartışmaları sürüp gidiyordu. Beni acayip heyecanlandıran bişey bu tarlalar.. Kiminle konuşsam imkansızmış gibi görüp aşağıladığı düşüncelerimin bir ispatı gibi. 'Neden olmasın? Neden yetmesin? Neden denemiyoruz?' diye sorduğumda maddi ve ya siyasi onlarca bahaneyi önüme sürenlerin görmelerini isterdim o manzarayı. Benim için oldukça etkileyiciydi..

Evet Viyana... Toplu taşımanın oldukça iyi olduğuna şüphe yok ama tabela sıkıntıları var diye düşünüyorum.Tren istasyonunda yarım saat metro girişi aramak hiç de eğlenceli olmuyor kısıtlı zamanda J Bir de İngilizce konuşmuyorlar tam bir ölüm. Metroyu bulduktan sonra hopp merkeze ünlü bir katedralleri var Stephan's Dom tam da oraya çıkıyor metro zaten. Hemen etrafınızı saran görevliler akşamki operaya ve ya klasik müzik konserine bilet satmaya çalışıyorlar. Kilise oldukça görkemli ancak bir kısmı restorasyonda. Giriş ücretsiz, kulesine çıkmak için sanırım belli bir ücret alıyorlar.

Viyana çok kompakt bir şehir aslında. Old city diye tabir edebileceğimiz bir alanda bir çok tarihi eseri görüp şehir turunu bitirmek mümkün. Ayrıca günlük biletlerden alıp oldukça başarılı metro ağını kullanabilirsiniz. Metrolarda herhangi bir kontrol görmedim kaçak binmek de serbest J ve ya bisiklet kiralayabilirsiniz hava da güzelse çok eğlenceli olur. İkisini de tercih etmeyip benim gibi yürüyerek de gezebilirsiniz. Her sokağı ayrı bir güzel...

Opera binası, Parlemento Binası, sarayları adım başı karşınıza çıkan heykelleri ile tarih kokan ve oldukça estetik bir şehir Viyana. Mimarisi hiç zarar görmemiş gibi sanki o tarihlere gitmiş gibi oluyorsunuz. Bahar aylarında oldukça kalabalık ve hareketli olduğunu gördük. Bunun bir de yazı var tabi J -10 derece İsveç havasından sonra güneşi görmek ilaç gibi geldi bana. Heleki parklarını gördükten sonra.. Şehir bir sürü parklarla çevrilmiş durumda. Herkes çimlerde kimisi güneşleniyor kimisi muhabbet ediyor. İnanılmaz hoşuma gitti.

Bir de sokak sanatçılarından bahsedicem. Mozart'ın şehri anladık ama küçüğü büyüğü herkes mi sanatla uğraşır. Küçücük kızlar şarkılar söylüyor, her köşede gitarlar çalınıyor yürürken canınız hiç sıkılmıyor hep bir etkinlik heryerde bir eğlence. Tabiki turistik bir şehir olmasının gerektirdiği şeyler bunlar ama bana ortalamanın üstü gibi geldi. Severek yapıyorlardı bence J

Yeme içme mevzusuna gelirsek,fiyatları bence normaldi. (İsveç’ten sonraJ) tatlıları, kahveleri ve sanırım schintzelleri meşhur. Ama ben ne yedim nuddle :)) Zaman problemi yaşadığımız için bir restoran deneyimimiz olamadı ne yazıkki. Hava çok güzel olduğundan banklarda yemeyi tercih ettik. Ayrıca uzun bir aradan sonra güneş altında dondurma keyfi yaptım J Işık hızıyla eriyen bir dondurmaları var lezzetli ama 3 yaşındaki çocuk gibi ağız burun dondurma dolaşabilirsiniz.. Caddelerde masalar sandalyeler, bir sürü kafeleri var aç kalmazsınız en kötüsü Mc Donalds var J

Son olarak Tuna nehrine değinelim. Keşke nehir kenarında kafeler olsaydı diye düşündüm.. çok boş geldi bana sanki nehiri değerlendirememişler gibi.Belki yazı bekliyorlardır bilemiyorum. Yine de 'içinden nehir geçen şehir güzeldir' mantığıyla zaten güzel olan Viyana'ya güzellik katmış Tuna..

Atladığım bir sürü şey olduğuna eminim ama ilk etapta aklımda yer edenler bunlar. Viyana'yı çok beğendim. Herkese tavsiye olunur. ;)

Geri dönüşüm

2010-03-24T15:29:00.000+02:00

Aylar sonra bloguma tekrar el atmaya karar verdim. Bu sefer gidilmiş gezilmiş ülkeler efendime söyleyeyim değişik kültürler olsun insanların tavırları bizlere bakış açısıdır (biz Türkler :p) bizim bakış açımızdır böyle şeyler düşünüyorum. ha bir de yaşadığım abuklukları da bir toparlayıp yazsam iyi olur. Bayağı birikti konu ben olunca :P

Bundan önceki blogumu da bunun içine aktarabilirim belki onda da kısa minik hikayeler vardı konsepte uydurursam burda olcak... ;)

Ayrıca kısa film geliyor... Senaryo çalışmaları sürüyor müjdelensin burdan...

Sonuç olarak partilerden gezmelerden fırsat buldukça yazıyorum artık kararlıyım :) Şimdi 5 gün yokum sonra Middle East Europe izlenimlerimle geri dönüyorum... Bavula el atıyorum zaten listeye bakmak için girmiştim bloga da :))

Keep in touch :P

Raporlar...

2009-09-12T14:20:00.000+03:00

Neler oluyooorrr???

Buraya gezmeye eğlenmeye ingilizcemi geliştirmeye gelmiştim ben... Derhal açıklama bekliyorum! Her gün dersim var. Haftada 3 gün lab, tonla rapor... (Hem de teknik rapor,tez gibi yani) Bakıyorum insanların boş günleri var falan.. Ben neden turizm ekonomi falan okumamışım acaba :S

Şu an Türkiye'deki ders programıma göre kat be kat daha yoğunum. Şu haftasonlarımız ve gezi olmasa kesinlikle bırakır gelirim :P Hehehe :) O kadar da değil tabi.. Burda olmaktan çok mutluyum..

Arkadaşlarım ortamım öyle güzel ki rapormuş dersmiş sinek vızıltısı gibi geliyor bazen :P Sadece İsveç'i tanıtmayı kendime görev bildiğim için yazıyorum aslında :)))

İsveç'te eğitim kaliteli ve "ağır" arkadaşlar haberiniz olsun... Her dersi lab ve uygulamalarla destekliyorlar. Sizden copy-paste değil gerçekten birşeyler üretmenizi bekliyorlar. Sınavları ise 4 saat falan sürüyor :D Yani hoca sınıfta çözdüğü örneği rakamlarını değiştirip sormuyor :) Kitaplar defterler açık haliyle sınavlar zor, kolay gelsin bana :)
Bir yandan da kendinize güvenmenizi bekliyorlar. Tahtada soru çözmek sınıfta sürekli hocayla iletişim halinde olmak gibi... Björn ilk haftalarda "Bu sınıfta olan her hata benim hatamdır. Bu yüzden hiçbir şeyi söylemekten çekinmeyin" demişti. Güzel laf, hoşuma gitmişti. Kendimizi rahat hissetmemizin onlar için ne kadar önemli olduğunu anlamamı sağlamıştı. Aynı zamanda hocaların kendilerini bizden farklı tutmamaları, fikirlerimize laf olsun diye değil, gerçekten değer vermeleri alışık olmadığım bişey :) O kadar insanlar ki... Bilmiyorlarsa "Ben bu kısmı bilmiyorum senin bilgilerin daha tazedir" diyecek kadar komplekssizler...

Yakınarak başladıığım yazıyı nasıl övgüye çevirdim anlamadım :) İsveç etkisi herhalde...

İlk İzlenimler

2009-08-23T19:16:00.000+03:00

İsveç'e geleli 10 gün oldu ve ben anca kendimi toparlayabildim :) Geldiğimden beri kayıttır oryantasyondur ders seçimidir koşuşturup durmaktayım, e bir de buna erasmus partileri şehir turları eklenince yazımı yazmam bugünü buldu.

Türkiye'nin gözünü seviyim. Şu an burada hava 15 derece falan, güneş ışınları hep eğik açılarla geliyor. Asla yakmıyor.Olur olmadık zamanda yağmur yağıyor şemsiyelerimiz hep yanımızda :D Hava çoğu zaman kapalı İsveçlilerde depresyonun bu kadar yaygın olmasının sebebi bu olsa gerek :) Zaten 2 ay kadar güneşin ısıtıcı etkisini görebilecekmişiz ondan sonra daha yağmurlu daha kasvetli günler bizi bekliyor. Kıştan hiç bahsetmiyorum.Şimdi bile geceleri yorgansız yatmak mümkün değil bakalım o zaman neler olacak :D

İsveçlilerden bahsetmek gerekirse, kötü değiller tabiki ama eğlence anlayışları biraz değişik. :) Hafif bir çekingenlikleri var. Kızları çok güzel, erkekleri kıza benziyor falan :D Biri mümkünse şu punk modasına bir el atsın pembe saçlı erkek görmekten yoruldum burda :D Kesinlikle çok zevksizler ve farklı olmak adına saçmalıyorlar :)

Öğrenci birliğine gelirsek o tam anlamıyla çıldırmış. Tanışma gününde ismimizi ve bilgilerimizi tabaklara yazıp boynumuza asmamızı beklediler :) Tabiki yapmadık ve fıydık ama kaçgündür hala her etkinliğe boynunda tabakla katılan isveçliler var :D

Borlange'de hastası olduğum iki şey var, biri elma ağaçları ikincisi de nehirleri gölleri... Her evin (ev demişken villa tabiki) bahçesinde elma ağaçları, kırmızı kırmızı elmalar yerlerde. Kış gelsin karlar yağsın kartpostal gibi olacak. Gölde ister yüz ister kışın buz pateni olayına gir... Manzaradan bahsetmeme bile gerek yok zaten... Çok sakin ama bir okadar da güzel bir şehir. İstanbul'da doğayı özlediğimi hissederdim hep. Sanırım insanoğlunun içinde biraz doğaya dönüş eğilimi var. Belki de bu yüzden kendimi rahat hissediyorum burda.

Para konusuna gelirsek, geldiğimden beri salak yurdumun hiçbir şey sağlamamasından dolayı almadığım ıvır zıvır kalmadı. Tabak çanaktan tut yorgana kadar... Bütçeler allak bullak şu an. :) Genel olarak fiyatlar Türkiye'nin 2-3 katı civarı.. Bir de benim hassas olduğum konulardan ötürü (domuz eti,domuz yağı..vs) fiyatlar katlanabiliyor. Yine de çok büyük bir şehirde yaşamadığım için şanslıyım çünkü Stockholm'de ve pek çok avrupa şehrinde fiyatlar çok çok daha yüksek.

Şimdilik bu kadar daha sonra Isveç maceralarıma devam edicem :)

Bavul

2009-07-31T16:47:00.001+03:00

Herkese tekrardan merhaba!!

Geçtiğimiz haftayı İstanbul'da bavul ve kıyafet alışverişine ayırdım, bu esnada özlediğim arkadaşlarımı gördüm eğlendim mutlu oldum ve şimdi yine ana kucağı baba ocağı kürkçü dükkanımdayım ;)

Bavul mevzusunu çözdüğüm için mutluyum. Kendisi bir spor çantası gürünümünde ama tabiki daha büyük ve tekerlekli bir bavul. Körüğüyle beraber herşeyimi alacak gibi duruyor ve de spor çantası gibi olduğundan çok da hafif herkese tavsiye ederim :) Bavul bakmışken içimdeki alışveriş canavarı susmadı ve biraz da kıyafet bakayım dedim. Yazın ortasında kışlık kazak bulmanın imkansızlığını tahmin etmek güç olmasa gerek :D Outletlerde heba olmak bir kenara, yaz ortası kimsenin tenezzül etmediği kışlıklara koştur koştur saldırmam etraftakileri baya bir korkuttu ama allahtan akıl hastanesine kapatılmadan işlerimi hallettim :D

Ne kaldı derseniz, notere vekalet vericem ve belgelerimi okula teslim edeceğim sadece bunlar :) Bu tabi işin "resmi" kısmı bir de gayriresmi bir tantana var ki o da baya bir zamanımı alacak
gibi: "Bavul Hazırlama" Bunun için bir sitede valiz hazırlama listesi buldum:

Kimlik, Pasaport, Ehliyet
Kredi Kartları, Banka Kartları, Club Kartları
Otobus / Uçak Biletleri
Adres / Telefon Listesi
Kıyafetler

- Ayakkabı / Bot / Çizme / Spor Ayakabı

- Terlik

- İç Çamaşırı

- Şort / Mayo / Bikini

- Gece Elbisesi / Takım Elbise

- Günlük Kıyafetler

( Pantolon ,Gömlek, Ceket, Etek, Bluz, Tişort, S-Shirt .. vs… )

- Gecelik / Pijama

- Çorap

- Şapka, Eşarp,

- Eşofman

Kişisel Bakım

- Diş Fırçası, Diş Macunu

- Deodorant, Parfüm,

- Şampuan, Duş Jeli, Duş Lifi

- Kremler…

- Güneş Kremi,

- Bakım Kremleri

- Jöle, Saç Spreyi

- Islak Mendil

- Tıraş Malzemeleri

- Epilasyon Malzemeleri

- Tırnak Makası

- Tarak, Fırça, Toka

- Saç Kurutma Makinesi

- Ruj, Oje vb..

- Pudra

Havlu, Plaj Havlusu
Yağmurluk, Şemsiye
Takılarınız
Cep telefonu Şarj Cihazı
İlaçlarınız
Güneş Gözlüğü
Dikiş Seti
Lens ve Ekipmanları
Kulak Tıkacı
Yara Bandı
Müzik Çalarınız, Cd. Vs..
Video Kamera, Yedek Kaset, Batarya / Pil
Fotoğraf Makinesi, Yedek Film, Yedek Hafıza, Batarya / Pil
Kitap, Dergi, Ajanda, Kalem
Harita
Dizüstü Bilgisayarı, ekipmanı
Sivrisinek Kovucu
Pusula
Fener, Kibrit, Çakmak
Çakı
Doğum Kontrol Araçları

Oldukça kapsamlı bir liste bence ;)

Bu arada telefonumu kırmış bulunuyorum :( Teknik servis telefona gözünün ucuyla bakıp "değmez" dedi. Şu an canı isteyince çalışan eski telefonumla idare ediyorum. Telefon işini yurtdışında halletmeyi düşünüyorum ancak orada beni bir süreliğine idare etmesi için Opet'ten kazandığımız nokia telefonu götürücem. Giderayak başıma daha neler gelecek merak ediyorum...

Şaka maka 17 gün kaldı. Herkesi bir ağlama aldı gidiyor. Halbuki benim için daha zor.. siz birliktesiniz ben yalnızım...

Meraklardayım...

2009-07-20T23:09:00.000+03:00

Eveeet günler akıp geçiyor ben de kuzu kuzu gideceğim tarihi beklemekteyim. Bu süre zarfında kayda değer bir gelişme olmadığı için yazmamayı tercih ediyordum ama yine dayanamadım. Üj-bej bişeyler karalıyım şuraya :)))

Bavul sorunu yaşıyorum çılgınlar gibi :) Kendime en hafifinden bir bavul almam lazım.
Mekan: Eminönü
Model: Mümkünse spor çantalarının 10 kat büyüğü bir boyda ama tekerlekli bir şey
Amaç: Kilodan tasarruf

Yaz sıcağında bana koca koca botları giydirecek olan o bagaj limitine lanet olsun hatta nalettt olsunn :))

"Arlanda C" nerde :D Kayıplardaki "Arlanda C"yi kimse bulamadı :P Google Map beni yanıltmıyorsa Arlanda Havaalanı ve cici tren istasyonumuz "Arlanda C" yanyana görünüyor. Litvan hatun Kris ise tren istasyonunun uzakta olduğu ve otobüsle gideceğimiz kanısında. Bilet saatine bir türlü karar veremedik haliyle. Yurt şirketime konuyla ilgili mail attım düşünün öyle bir çaresizlik söz konusu :D Bana yolladığım paranın ulaşıp ulaşmadığını bile rica minnet söyleyen ilgili yurt çalışanlarımın vereceği yanıtı 4gözle bekliyorum :D

Borlange civarında IKEA var mı merak ediyorum. Canım yurdum bana yastık yorgan bile vermiyor ya ordan alıcam artık. :)) Hiç de anlamam yani kesin kazıklanıcam. Aldıktan sonra "yorgan yastık nasıl seçilir" konulu yazımda görüşlerimi bildiririm :D

Bu hafta bir İstanbul yapıcam sora da kendimi denize vericem İki güneşleneyim de bir farkım olsun fabrikasyon İsveçlilerden :D

Oralarda nelerin olacağından çok ne olmaz onu çok merak ediyorum :) Burdan hazır mantı falan mı götürsem :) Tarhana salça lokum... (bagaj limitini unutan yaklaşımlar)

Bir de ne okuyayım :p İsveç'te bu kış 400,000 domuz giribi vakası bekleniyormuş. Derhal aşılanmalıyım orda :) Eller temiz tutulacak, herkese sarılıp öpmece yok, uzaktan uzaktan iletişim, adeta bireysel karantina :D Şansıma...

Olsun ya ben gene de geri sayıyorum işte... Güle oynaya :P

Facebook nelere kadirsin!!!

2009-07-12T21:24:00.000+03:00

Evet vizem elimde :D

Başlığa ilham veren konuya sonra gelicem. Vizem elimdeeee!!!!! :D Vize resmin tam bir kanun kaçağı olsa da sakınan göze çöp batar misali aksilikler peşimi bırakmasa da 4 günde vizemi almış bulunuyorum :D

Vize günü, aldığımız tüyolar doğrultusunda, sıra alabilmek için sabahın 5inde kalkıp taksime gittim. Günlerden pazartesi saat de sabahın 5i olunca yollardaki kusmuklardan taksimden dönen sarhoş insanlara gece hayatının tüm kalıntılarına rastladım İstiklali yürürken... Teee Tünele kadar... :) Konsolosluğun önündeki nazik polis memuru zile basmamı söyleyerek uykusuna devam etti. Zil mi??? Evet zil :) Zili çaldım ben de, içerdeki görevli ismimi alıp bilgisayara kaydettikten sonra gitmemi söyledi ama "gidebilirsiniz" şeklinde değil, "sen git 11de gelirsin" şeklinde :D Oldukça nazikti konsolosluk görevlisi :P

Saat 11 olup içeri girdiğimizde ise sigorta süprizi bekliyordu bizi :) Yaptırdığımız sigorta konsolosluğun anlaşmalı olduğu sigorta şirketlerinden olmadığı için başvurumuzu tamamlayamıyorduk. Neyse ki melek gibi olan görevliler başvurumuzu aldılar ve belgeyi saat 15'e kadar getirebileceğimizi söylediler. Bu arada o korkunç fotoğraf çekildi :D Zavallı 4 saatlik uykum ve şişmiş gözlerimle ben... Ben bile.. O narinliğimle nayır nolamaz bu ben olamam her baktığımda kendimden tiksiniyorum :) Vize kontrolünde geri çevrilmem işten bile değil :D

Neyse, gittik sigortamızı tekrar yaptırdık belgeleri teslim ettik ve 4 günlük heyecan dolu bekleyişimizden sonra sonunda en zor işi tamamlamış olduk. Bir yandan Ab Ofisi belgeleriyle uğraştım. Lanet olsun içimdeki bürokrasi sevgisine :)

Evet ya uzatmıcam daha fazla haticeye bakamıcam yani vizemi aldım artık gidiyorum yani :D

Bu arada facebooktan Dalarna'nın erasmus gruplarına falan üye oldum. Duvara da üç beş bişeyler yazdım. Eee bir sürü mesaj aldım :D Hatta Litvanyalı bir kızla beraber yapıcas tren yolculuğunu kısmetse. Tesadüfen aynı saatlerde ordayız :) Daha gitmeden süper insanlar tanıyorum sevindim içimdeki şüpheler yavaş yavaş gidiyor.

Sanırım herşey süper olacak :D

Başlığın konusu da 1 paragraf tuttu iyi mi :) Amaaaan neyse ne... Viva La Erasmus !!!!

Vize İşlemleri

2009-06-30T19:52:00.000+03:00

Sonunda İsveç'ten evraklarımı teslim alabildim. Böylelikle artık vize işlemleri start almış bulunuyor. Bugün yurt başvurumun onaylanması için depozitomu yatırdım. Koskoca Beşiktaş'ta İsveç kronu bulamadım arkadaş bu ne iştir :D En sonunda Başak Döviz imdadıma yetişti (evet reklam yapıyorum komisyon alıyorum :P ) Havale esnasında kadına yaklaşık 20 kere "referans no'yu unutmayın" diye hatırlattığım halde yine yazmadığı için işlemi iptal edip iki kere yapmak zorunda kaldım. Neyse ki bitti buna da şükür..
Bu blogun konusu İsveç'ten öğrenci vizesi almak için gerekli belgeler ve bilgiler olsun :) Buyrun aşağıda:

İsveç'de Erasmus ve Socrates Programları ile ilgili Oturum İzni talebi için getirilmesi istenen belgeler:

Başvurular Pazartesi-Salı-Çarşamba-Perşembe günleri 11:45-12:30 saatleri arasında şahsen yapılmalıdır.

Başvuru formu

1 adet vesikalık fotograf (Arka fon açık renk olacak, tam karşıdan çekilecek ve gözleriniz fotoğraf makinesine bakacak)

En az ögrenim süreniz kadar geçerli pasaport ve 1 adet fotokopisi.

Bağlı bulunduğunuz Nüfus Müdürlüğünden Aile Nüfus Kayıt Örneği (Anne, Baba ve Kardeşler yazılı olacak).

İsveç'teki üniversiteden Kabul Belgesi (Acceptance) (Erasmus/Socrates Degisim Ögrencisi oldugunuz belirtilmeli) (1 adet kopyasi ile beraber)

Okulunuzun Erasmus/Socrates Koordinatöründen Burs Kabul Belgesi (Burs miktariniz, Erasmus/Socrates Degisim Ögrencisi oldugunuz ve okulunuzdan izinli olacaginiz süreler belirtilmeli) (1 adet kopyasi ile beraber) – Burslu degilseniz Koordinatörden, Erasmus degisim programina dahil oldugunuza dair yazi.

Size ait banka hesap cüzdani ve fotokopisi: Kalacaginiz ay x (850€ - Aylik Burs miktari) bankada kendi hesabinizda gözükmeli.

Umarım birilerine faydası dokunur. İnsan uğraştıkça böyle bilgilerin değerini anlıyor. Yarın belgelerimi toplamaya başlıyorum.

Herkese kolay gelsin ;)

Erasmus'la İsveç

2009-06-20T13:25:00.001+03:00

Erasmus maceram başlayalı çok oldu ama ben daha yeni yeni yazabiliyorum. Üniversitem belli oldu İsveç'te Högskolan Dalarna :) Anlaşmalı olduğumuz departman yüksek lisans eğitimi veriyor benim için en büyük avantajı bu oldu. Tüm dersleri tekrar etmektense bana bir şeyler katmasını istiyorum bu eğitimin ne de olsa 1 sene ordayım ve büyük ihtimalle tez çalışmamı orada yapacağım.Departmanım Elektrik Mühendisliği ancak istediğim bölümden ders alabiliyorum. Okulun enerji ve yenilenebilir kaynaklar üzerine çalışmaları ön planda belki o yöne kayabilirim :)

Erasmus işlemlerine çok yabancı olduğum için yoğun bir 1 ay geçirdim diyebilirim. Hangi belgelerin postalanacağını hangilerinin geri isteneceğini öğrenmek ve uygulamak (özellikler canım okulumun bürokratik işlemleri imza peşinde koşmak.. vs) oldukça zaman aldı Şimdiye kadar İsveç'teki okulun application formunu ve kendi üniversitemin formlarının postalanması ile uğraştım. Ancak ne yazık ki orada işler buradan bile daha yavaş ilerliyor. Gün aşırı mailleşmeler sonuç vermedi henüz. Hala formlarımız geri postalanmadı. Öğrendiğim kadarıyla vize işimiz 1-2 hafta içerisinde hallediliyor ancak gene de Ağustos ortasında gideceğim için biraz endişeliyim.

10 aylık hibemin çıkmış olması en azından sevindirici bir haber olarak duruyor bir köşede :) Yurt başvurumu hallettim bugün. Borlange'de Tunabyggen diye bir yerde kalıcam (umarım). Güzel bir yere benziyor ancak fiyat açısından düşünüyorum. 300-800 ytl arası oda fiyatları. Kaldı ki nevresimimi ve bazı mutfak gereçlerini hatta belki (bazı odalar için) yastık yorganımı bile getirmem gerektiği yazıyor sitede. O kadar para ver bir de herşeyini getir olcak iş değil :) Başvuru formunda yüzsüzlüğümü yapıp "low-priced" oda istedim :D Bakalım neler olacak. Onun dışında hala uçak biletimi almadım ve pick up için başvuru yapmadım. Onları da haftaya bıraktım. Her ne kadar tatile çıkıyor olsam da...

Aklımdan bir erasmus bloğu yapmak geçmiyordu aslında ama internette gezerken gördüm birkaç tane itiraf ediyorum özendim :P

Bundan sonra vize işlemlerini ve gereken diğer şeyleri anlatacağım. İlk yazım bu kadar olsun
Kolay gelsin herkese...